Tara Diepeveen

Toen ik op negenjarige leeftijd met muziekles begon, wilde ik eigenlijk piano spelen. Maar tijdens het jaar Algemene Muzikale Vorming werd ik verliefd... op de accordeon. Dit instrument kon werkelijk alles. Je kon jezelf begeleiden, met registers de klank veranderen en het klonk zo snel ergens naar.

Met mijn zusje ging ik op les bij Bianca Ijdema. Er waren dat jaar heel veel nieuwe accordeonleerlingen en er waren niet genoeg toetsaccordeons om te huren. Misschien kon ik dan knopaccordeon gaan spelen, zei mijn docente, dan hebben jij en je zusje niet helemaal hetzelfde. Dat vond ik goed en later ben ik er achter gekomen dat 'een knop' veel logischer is opgebouwd en dat er op het
conservatorium dan ook bijna geen instrumenten met pianoklavier te vinden zijn.

In 2010 ben ik begonnen met de studie Klassiek Accordeon bij An Raskin aan het Koninklijk Conservatorium. Tijdens mijn opleiding volgde ik masterclasses bij onder andere Geir Draugsvoll, Vyacheslav Semyonov, Friedrich Lips, Mie Miki en Matti Rantanen. Ook ben ik in aanraking gekomen met de Kodály methode en heb ik naast de Minor Educatie ook de cursus Muziek als Vak (gebaseerd op de
Kodály-methode) voltooid. De Kodály-methode is halverwege de 20e eeuw ontwikkeld door de Hongaarse muziekpedagoog en componist Zoltán Kodály. Hij bekijkt het leren van muziek zoals het leren van een taal: eerst leren verstaan en spreken voor het leren schrijven en lezen.

Op dit moment ben ik naast lesgeven en spelen bezig met een Master Muziekeducatie met een specialisatie in het Kodály-concept.

Instrument

Voor deelname aan PIPO is het noodzakelijk om een goede accordeon te huren of aan te schaffen. De docent brengt ouders in contact met een goede importeur. Ook is het nodig om een goede (piano/cello)kruk te hebben. Deze moet in hoogte verstelbaar zijn en stabiel zijn. 

Docent bij de studies